Indigo's Caleidoscoop

we zien ons leven door een caleidoscoop
je hoeft er maar een kleine draai aan te geven
om er weer heel anders tegen aan te kijken
hoe je aan je persoonlijke caleidoscoop draait
bepaal je zelf
je kiest zelf voor de kleuren die je aan je leven geeft
je kunt je leven niet voor jezelf uitstippelen
wél hoe je er naar kijkt
en in mijzelf . . . zitten alle kleuren van de regenboog

 

 

Witte Kathedraal

   

       
    Waar was jij zo lang, Indigo
    In een donker, donker bos.....
   
   
   
   
    Ik denk dat sneeuw een geschenk is
    van Moeder Natuur
    Al wat lelijk is
    wordt bedekt
    onder zuiver stralend wit
    en je mag even halt houden
    tot rust komen
   
   
   
   
   
   *klik*
   
   

   
    en dat is precies wat ik deed
    op die mooie winterdag
    op de Veluwe
    Het is er altijd prachtig
    maar nu was het de mooiste plek op aarde
   

       
   
   

 

   *klik*
   

   
   
    De boomkruinen waren bedekt
    met dikke dotten witte watten
   
   
   
   
   
*klik*   

   
   
   
    veilig en beschut
in een witte kathedraal
   
       

   
   
  *klik* 
   
   

   
    de zon tegemoet



   
   

Bijna Kerstmis

Vooruit met de geit

......eh, met het schaap

 
 
 
  acryl op doek
  80x80
 
 
 

Werkzaterdag

 
 
 
  als je goed kijkt, zie je hoe een mannetje
    een van de bomen omhelst
 
 
 

Over de weilanden dreef nog een lichte nevel toen ik er aankwam.
Even buiten Doornspijk, rond de 18e-eeuwse boerderij van onze schilderlerares hadden we vandaag een werkzaterdag.
Terwijl we aan de koffie met aardbeienkwarktaart zaten, bracht een verhalenvertelster oude sagen en legenden die ons mochten inspireren.
Daarna gingen we naar buiten, waar de kleine witgrijze huispoes rond onze benen en over onze verfpaletten liep.
Met het beeld in mijn hoofd van een donker meer in een nog donkerder bos, keek ik uit over grazige weiden, waarin de koeien vreedzaam rondkuierden.
En de hele dag stond ik daar te genieten.
Van de koeien en paarden in de wei, de eerste ganzen die ik dit jaar naar het zuiden zag vliegen, de zwaluwen die in en uit de stal scheerden en de heteluchtballon die over ons heen dreef.
      
Mijn schilderij is geen kunstwerk geworden; dat is het resultaat meestal niet op zo'n werkzaterdag.
Maar al met al was het een dag met een gouden randje.
      
      
      

Sparen met Douwe Egberts

Ooit, in een grijs verleden beloofde ik iemand om Douwe Egberts waardepunten voor haar te sparen.
De persoon in kwestie is er nooit op terug gekomen en ik ben al lang vergeten voor wie ik die dingen eigenlijk spaarde.

Af en toe moet je schoon schip maken in je leven en alle onnodige ballast overboord gooien.
Daarom stop ik met ingang van heden met het sparen van die 'waardevolle' zegeltjes, want ik ben eigenlijk helemaal geen zegeltjesplakker.
Het zal nog een hele toer worden om af te rekenen met die gewoonte, maar dat sterkt de geest, zullen we dan maar zeggen.

Nu komt de hamvraag; is er iemand die ik blij kan maken met 2000 Douwe Egberts waardepunten?
De eerste die zich daarvoor meldt, krijgt ze gratis thuis gestuurd.

Blijft de vraag; ben jij wel een zegeltjesplakker en zo ja, waar spaar je dan voor?

Ik Vlieg

Vlieg je even met me mee?   
Klik dan op de zeemeeuw in zijn vrije vlucht.

   
   
      
   
   
   


   
   Collage gisteravond gemaakt op de kunstacademie   
   Tekst uit Jonathan Livingston Seagull




Allemachtig, wat een turbulentie in mijn leven
en telkens als ik denk
dat ik de hoogste golf
heb overwonnen
komt er nóg een
en nóg een
maar ik blijf vliegen
net als Jonathan
en soms
als ik even kan
laat ik me meevoeren op de wind