Indigo's Caleidoscoop

we zien ons leven door een caleidoscoop
je hoeft er maar een kleine draai aan te geven
om er weer heel anders tegen aan te kijken
hoe je aan je persoonlijke caleidoscoop draait
bepaal je zelf
je kiest zelf voor de kleuren die je aan je leven geeft
je kunt je leven niet voor jezelf uitstippelen
wél hoe je er naar kijkt
en in mijzelf . . . zitten alle kleuren van de regenboog

 

 

Vooruit met de geit

......eh, met het schaap

 
 
 
  acryl op doek
  80x80
 
 
 

Werkzaterdag

 
 
 
  als je goed kijkt, zie je hoe een mannetje
    een van de bomen omhelst
 
 
 

Over de weilanden dreef nog een lichte nevel toen ik er aankwam.
Even buiten Doornspijk, rond de 18e-eeuwse boerderij van onze schilderlerares hadden we vandaag een werkzaterdag.
Terwijl we aan de koffie met aardbeienkwarktaart zaten, bracht een verhalenvertelster oude sagen en legenden die ons mochten inspireren.
Daarna gingen we naar buiten, waar de kleine witgrijze huispoes rond onze benen en over onze verfpaletten liep.
Met het beeld in mijn hoofd van een donker meer in een nog donkerder bos, keek ik uit over grazige weiden, waarin de koeien vreedzaam rondkuierden.
En de hele dag stond ik daar te genieten.
Van de koeien en paarden in de wei, de eerste ganzen die ik dit jaar naar het zuiden zag vliegen, de zwaluwen die in en uit de stal scheerden en de heteluchtballon die over ons heen dreef.
      
Mijn schilderij is geen kunstwerk geworden; dat is het resultaat meestal niet op zo'n werkzaterdag.
Maar al met al was het een dag met een gouden randje.
      
      
      

Sparen met Douwe Egberts

Ooit, in een grijs verleden beloofde ik iemand om Douwe Egberts waardepunten voor haar te sparen.
De persoon in kwestie is er nooit op terug gekomen en ik ben al lang vergeten voor wie ik die dingen eigenlijk spaarde.

Af en toe moet je schoon schip maken in je leven en alle onnodige ballast overboord gooien.
Daarom stop ik met ingang van heden met het sparen van die 'waardevolle' zegeltjes, want ik ben eigenlijk helemaal geen zegeltjesplakker.
Het zal nog een hele toer worden om af te rekenen met die gewoonte, maar dat sterkt de geest, zullen we dan maar zeggen.

Nu komt de hamvraag; is er iemand die ik blij kan maken met 2000 Douwe Egberts waardepunten?
De eerste die zich daarvoor meldt, krijgt ze gratis thuis gestuurd.

Blijft de vraag; ben jij wel een zegeltjesplakker en zo ja, waar spaar je dan voor?

Ik Vlieg

Vlieg je even met me mee?   
Klik dan op de zeemeeuw in zijn vrije vlucht.

   
   
      
   
   
   


   
   Collage gisteravond gemaakt op de kunstacademie   
   Tekst uit Jonathan Livingston Seagull




Allemachtig, wat een turbulentie in mijn leven
en telkens als ik denk
dat ik de hoogste golf
heb overwonnen
komt er nóg een
en nóg een
maar ik blijf vliegen
net als Jonathan
en soms
als ik even kan
laat ik me meevoeren op de wind

Klein Vrouwtje

   
   
Olie op doek
80x100
   
   klik op de afbeelding
   

   
   
Mijn Zonneke wordt groot.
Het hoofdstuk basisschool is afgesloten, de kinderkamer heeft plaats gemaakt voor een tienerkamer en ook de slotjesbeugel heeft zijn intrede gedaan.
Met haar nieuwe klasgenoten van de middelbare school is ze op 'survivalkamp' geweest en na drie weken school heeft ze het gevoel dat ze daar op haar plek is.
            
Mijn Zonneke wordt groot.
Vanavond heeft ze haar eerste schoolfeest.
Nog best lastig, want het is een black-and-white-party.
De jongens in het zwart, de meiden in het wit en dat had ze nou nét graag andersom gezien.
Maar met wat kunst-en vliegwerk maakten we een leuke outfit.
Een vriend die 'al' in de tweede zit, heeft beloofd op haar te passen.
Daar ging mijn kleine vrouwtje.........
In haar mooiste jurkje, zorgvuldig aangebrachte make-up en haar wapperende blonde haren.
En de hele avond zing ik in mijn hoofd en in mijn hart........
You look wonderful tonight.

    
    
    

Zwerfboek

Drie dagen nadat ik er voor het eerst over las, vond ik er zelf één, op station Amersfoort.
Een Zwerfboek.
Gek is dat, je gelooft je eigen ogen niet. Je bent gewend om met je vingers van andermans spullen af te blijven.
Maar dan vind je zoiets en bovendien staat het er toch écht......
"Neem mij mee, ik ben een zwerfboek".
Dus ging 'Princes Daisy' met mij mee naar huis (nadat ik een paar keer schichtig om mij heen had gekeken).

Direct daarna werd Rainman ernstig ziek.
Zijn PTSS  zette alles in de schaduw en 'Princes Daisy' verdween in de boekenkast.
Uit het zicht en uit mijn hoofd.

Nu heb ik het gelezen. Het behoort niet bepaald tot mijn genre, maar zo'n boek heeft op haar reizen vast het een en ander meegemaakt en verdient alleen daarom al de nodige aandacht.

Deze week nog zal ik haar ergens achterlaten, zodat ze haar reis kan vervolgen.

 

 

Lees meer over zwerfboeken op www.bookcrossing.nl